Barış

Yıldız Önen

21. yüzyıla girerken dünyada en önemli kelimenin “barış” olması çok üzücü;  20. Yüzyıl bitirilirken artık savaş, işgal dönemi bitti denmişti. Maalesef 2000’ler hem dünyaya hem Türkiye’ye henüz barışı getiremedi.

Hâlbuki insanların en temel ihtiyacı barış. Barış, bir insanın kendini gerçekleştirebileceği tek ortam. Savaş ve işgali tatmayanlar bu iki kelimenin ne büyük vahşetleri oluşturabileceklerini bilemezler.  İnsanlığın en önemli hakkı olan yaşam hakkının tehdit altında olduğu bir ortamda yaşamak, insanlıktan çıkmakla eş anlamlıdır.

Ceylan Önkol’un taziyesinde bir kez daha BARIŞ’ın önemini anladım. Annesi, kızını büyütüp okumaya İstanbul’a göndermeyi düşünürken, mezarının üstündeki toprağı İstanbul’a gönderdi. Annenin ağıtlarındaki acı, dünyadaki tüm acıların toplamı gibi bir şeydi.

Daha fazla Ceylanların ölmemesi için, savaş ve işgal altındaki insanların da rahat bir hayat yaşayabilmeleri için barışın bir an önce sağlanması gerekir.

Barış ancak insanların kendilerini güvende hissedebilecekleri, kendilerini ifade edebilecekleri bir ortam sağlandığında mümkündür. İnsanların kendi kimliklerine sahip çıkabildikleri, kendi dillerini konuşabildikleri bir yerde barışı sağlamak ve korumak mümkündür.  Bunu sağlamak için ise insanlığın, bir kez daha, önceliğin insanlık olduğuna ikna edilmesi gerekiyor