GELİN, VİCDANIMIZLA BAKALIM
Bu çağrı hepimize. Eli herhangi bir kamera tutabilen herkese.
Gelin, kameralarımızı elimize alıp dünyaya bakalım. Dünyaya vicdanımızla bakalım.
Gelin, vicdanımıza görünenleri birbirimizle paylaşalım.
Mesela… Yol kenarında yalnız bir kadın olmak, sokaklarımızda bir engelli olmak.
Mesela… Kendi ülkesinde ‘sürgün’ olmak, ana babanın dayağa kalkan elini izleyen küçük bir çocuk olmak, okullarımızda başörtülü olmak, HIV pozitif olmak, dayağa mahkûm olduğu evinde hapis bir kadın olmak, cinsiyet ve cinselliği kapalı kutulara hapseden bir dünyada transseksüel ya da eşcinsel olmak, ‘duyulur’ endişesiyle anadilinde konuşmaktan korkmak.
Mesela… Savaşmaya, eline silah almaya, öldürmeye mecbur kılınmak, koca şehirlerde zenginliğin orta yerinde açlık sınırında yaşamak. Hatta mesela… Bir sokak köpeği olmak… Dünyanın herhangi bir yerinde ‘öteki’ olmak.
Belki de mesela başkaları için önemsiz, sıradan bir ayrıntı olan ama tam da bizim vicdan gözümüze takılan o benzersiz şeyi bulmak.
Elbette vicdan sadece gözlerden ibaret değil. İyi ki de değil. Vicdanın bir de elleri var. Vicdan, kötülüğü sadece görmekle yetinmez, ona karşı harekete geçer. Vicdan, zulmü sadece kaydetmekle yetinmez, ona son vermek için mücadele eder. Vicdan, sadece mağduriyeti kayda geçmekle kalmaz, bizzat mağdur için, mağdurla dayanışma içinde bir şeyler yapmanın da derdinde olur.
Ve son olarak, vicdan tamamen özgürdür. En doğrusunu yine kendi bilir. Dolayısıyla yukarıda verdiğimiz tüm örneklemeler, sadece projeye katılmanız için ilham ve teşvik amaçlıdır; yollayacağınız işlerin çerçevesini tanımlama ve sizi sınırlama amacını asla gütmez.
Öyleyse gelin, dünyaya şöyle bir vicdanımızla bakalım. Ve en fazla 5 dakika uzunluğunda bir kısa film çekelim.
İhtiyacımız olan tek şey, bir çift göz, bir kamera ve gönül gözü vicdanımız.
Gelin, vicdanımızla bakalım. Ortak bir vicdan için vicdanlarımızı görünür kılalım.
“Gerçekliği kabul edip etmemek esasen herkesin kendi vicdan sorunudur, bu vicdan da temelini bizatihi insanlık denilen ortaklığımızdan, ‘insan’ kimliğimizden alır.”
Hrant Dink
***
Let’s take a look through our conscience
This is an invitation for all of us. To all of us, who can get a hold of a camera – any camera.
Let’s take a look at the world through our cameras.
Let’s take a look at the world through our conscience.
Let’s share the visions, the perceptions of our conscience.
What it’s like to be a lonely woman walking on a road side… or to be physically challenged person on a ‘normal’ street…
What it’s like to be an ‘exile’ in your very home land… To be afraid of being ‘heard’ and detected when speaking simply in your mother tongue.
What it’s like to be a little child watching his parents’ hands rise for a blow…
What it’s like to be a young girl daring to wear a headscarf in high school…
What it’s like to be HIV positive… To be a woman imprisoned in her own home trying to survive perpetual violence… To be homosexual or transsexual in a world that imprisons sex and sexuality in sealed boxes. What it’s like to be forced to go to war, required to kill or to hold a gun.. To live at the brink of hunger in a big city, in the middle of lavish wealth… What it’s like to be a street dog… What it’s like to be ‘the other,’ here, there, anywhere in the world. Or maybe something so unique or so minute that it touches the eyes of no one else’s conscience, but our own…
On the other hand, we also know that conscience not only consists of eyes. Fortunately, conscience also has hands.
Conscience not only witnesses the vice, it also acts against it. Conscience not only records atrocities, it also struggles and fights to put an end to them. Conscience is not only about recognizing the victim, it is also about doing something for the victim.
And, last but not least. Our conscience must be absolutely free. All that we mention above is just to inspire and to encourage you to get involved in our project. And they are not at all meant to set boundaries for your work.
So, let’s take a look at the world through our conscience and make a short film of maximum 5 minutes.
All we need is any camera and our conscience, the eye of our souls.
In search of a shared conscience for us all, let’s make our conscience visible to each other.
“In fact, it’s up to each person’s conscience to accept the reality, and this conscience is based solely on our shared common denominator called humanity – our identity as ‘human’.
Hrant Dink
***
Եկէ՛ք մեր խղճով նայինք
Բոլորիս է այս կանչը: Տեսախցիկ մը ունեցող, շուրջբոլորը տեսախցիկի մը ոսպնեակէն դիտել կարողացող բոլորին: Մեր խիղճով դիտենք աշխարհը: Եկէ’ք մեր խղճին տեսածները բաժնենք իրարու:
Օրինակի համար՝ ճամբու եզրին առանձին կին մը ըլլալ, մայթերու վրայ հաշմանդամ մը: Օրինակի համար՝ իր երկրին մէջ աքսորեալ մը ըլլալ, ծնողքին զարնելու համար բարձրացած ձեռքին նայող մանուկ մը ըլլալ: Լաչակաւոր մը ըլլալ դպրոցէ ներս, HIV (+) ըլլալ: Բանտարկեալ կին մը ըլլալ ամէն օր ծեծ կերած տանը մէջ: Սեռն ու սեռականութիւնը տուփերու մէջ փակող աշխարհի մը մէջ սեռափոխ կամ միասեռական ըլլալ: «Լսելի կ՛ըլլայ» խորհելով մայրենի լեզու գործածելէ խուսափիլ: Օրինակի համար՝ պատերազմելու, զէնք վերցնելու, սպաննելու պարտադրուիլ: Մեծ քաղաքի փարթամ ապրումներուն մէջ սովամահութեան եզրին մնալ: Աշխարհի որեւէ մէկ անկիւնը «միւս»ը ըլլալ, «այլ» ըլլալ: Նոյնիսկ օրինակ՝ փողոցի շունը ըլլալ:
Թերեւս ալ, օրինակ, ուրիշներու համար անկարեւոր, հասարակ մանրամասնութիւն մը հանդիսացող, բայց ճիշդ ալ մեր խղճի աչքին զարնող այդ աննման բանը գտնել:
Անշուշտ որ խիղճը միմիայն աչքեր չունի: Լաւ է որ չունի: Խիղճը նաեւ ձեռքեր ունի: Խիղճը չի բաւարարուիր վատութիւնը տեսնելով, այլ՝ շարժման կ՛անցնի վատութեան դէմ: Խիղճը չի բաւարարուիր զուլումը արձանագրելով, այլ՝ կը պայքարի անոր վերջ տալու համար: Խիղճը չի բաւարարուիր անիրաւուածը հաստատելով, այլ նոյնինքն՝ անիրաւուածի համար, անիրաւուածի հետ զօրակցելով, միասնաբար բաներ մը ընելու հոգը կը բաժնէ:
Եկէ՛ք մեր խղճով նայինք: Առաւելագոյն 5 վայրկեան տեւողութեամբ ֆիլմ մը նկարենք: Զոյգ մը աչքեր, սովորական տեսախցիկ մը եւ տեսնող, լսող, դատող սիրտ մըն է մեզ հարկաւոր, խիղճ մը միայն:
Եւ վերջապէս խիղճը ամբողջովին ազատ է: Ինք գիտէ ամենաճիշդը: Հետեւաբար վերեւ յիշուած բոլոր օրինակները առաջարկուած են ծրագրին համար ներշնչում մը ապահովելու միտումով: Երբեք ձեր ուղարկելիք գործերը սահմանափակելու նպատակ չունին:
Ուրեմն, եկէ՛ք մեր խղճով նայինք աշխարհին: Ու առաւելագոյն 5 վայրկեանի տեւողութեամբ ֆիլմ մը նկարենք:
Հարկաւոր է զոյգ մը աչքեր, տեսախցիկ մը եւ սրտի զարկը լսող խիղճ մը:
Եկէ՛ք մեր խղճով նայինք: Տեսանելի դարձնենք մեր խիղճերը, հասարակաց խիղճ մը գոյացնելու համար:
«Իրողութիւնը ընդունիլ կամ մերժելը իւրաքանչիւր մարդու իր խղճին հարցն է. այդ խիղճն ալ կը հիմնաւորուի նոյնինքն մեր այն հասարակ եզրէն՝ մարդկային ինքնութենէն:
Հրանդ Տինք
