Irkçılığa ve Milliyetçiliğe DurDe!

Sevgili Dostlar,

Bu günkü Hrant Dink anmasi gercekten harika oldu.

Üc generasyon yine bir arada idi. Bir Berlin klasigi. Bazi yoldaslarimiz cocuklarina bizim pankart üzerinden Pankart yazma dersi verdi.

Hrant’in resmi önünde koydugumuz mumlar sönmesin diye nöbet tutanlar -abartmiyorum gercekten 3 ayri Genarasyondandi- Yasli bir kömünist -Ermeni bir yoldas- yasi tahminen 80 falan, benim kizlarima, yaslari 13 ve 15 mumlar sönmesin diye ne yapmak gerektigini büyük bir ciddiyetle anlatti. (Tüm bunlarin resimlerini yarin ve öbür gün Sevgili Cengiz’e yollayacagim) Bu arada 30 ve yirmili yaslarda gencler bildirilerimizi sokaktan gecenlere dagitti.

Türk mahallesinin tam ortasinda, ve hareketli bir saatte ordaydik. -saat 18, yerel saatle-

Biz (Katilimin bu kadar fazla olacagini tahmin etmedigimiz icin) -gercekten 200′ün üzerinde idi. – en fazla 70-80 kisiye göre düsünülmüs Megafon sistemimizle kendimizi rezil olmus hissettik, ama bunu anlayanlar yalnizca organizasyon komitesi idi-

Saat 18′de “Firat’in Türküsü” ile girerek olayi önce bir “Sarigelin” fetisizminden cikardik.

Sonra kendi bildirimizi, önce Türkce -Berlin Parlementosu üyesi Kadriye Karci -ki kendisi de organizasyon komitesi üyesi idi- tarafindan- sonra da Almanca, -eylemin moderatörü ve hazirlayicisi Aysin Inan tarafindan okunmasi ile Sokak eylemimiz basladi.

Etraftan gelenlerle beraber, bu arada sayimiz, polislere göre 300 e falan cikmisti. Ama bence bu sayi abartili.

Daha sonra benim yaptigim “Selendi’de ne oldu konusmasi” bence, yalnizca nostaljik bir grup olmadigimizi, politik olaylari takip ettigimizi gösteriyordu.

Ben 1870′lerden bu güne Türkiye’de “Türk ve Sunni” olmayanlarin yasam alanlarinin daraltildigini ve giderek yokedildigini anlatan bir konusma yaptim.

-Isteyen dostlar olursa, konusmamin tam metnini gönderebilirim. -Yarim A4 sayfasi-

Sonra da Sevgili Dostum Gerayer Kocaryan -Hani o cok korkulan Ermeni diasporasi varya, onlar Berlin’de toplam bir kisi.- konusma yapmak istedigini söyledi. Tabii ki kendisine mikrofon tuttuk, ve Ermenistan aydinlarinin Türkiye ile ilgili bir bildirisini anlatti. -Almanca olarak- Istenirse, Durde’ki dostlarim isterse tercüme ederim. Bizi desteklemek icin ellerinde imkan olmadigini anlatan bir konusma idi. “Biz tabii ki sizi desteklemek isteriz, ama, bu bir “imkanlar” meselesidir” filan diyordu

Sonra da

Gecenin -bana göre en Tartismali bölümüne geldik-

Ben: -Bütün tepkileri göze alarak

söyle bir konusma yaptim:

“Sevgili Firat Yoldas

Seni ve Ciceklerini buradan alip, soguk ve karli bir Berlin gününde daha iyi ve yasanasi bir Türkiye icin mücadele verirken öldürülen sevgili Kesim Yoldasimiza götürüyoruz.

Eminim ki birbirinizi tanisa idiniz cok severdiniz

Sevgili Firat Yoldas

Seni böylece Celalettin Kesim’le ayni siraya yaziyor ve Berlinli Hrant Dink Dostlari olarak, sizi kalbimize gömüyoruz.

Firat yoldas,

Bir yil sonra biz gene burada olacagiz. Ve umuyorum ki katilleri bulmus ve adaleti gerceklestirmis olacagiz.

Sevgiyle kal yoldasim.

-Insanlar alkislamaya basladilar.biz kestik.

Insanlar aslinda “Yoldas” kelimesini alkisliyordu. Dürüst olmak gerekirse, sonradan farkettik.

“Izmirliterzi” ne dese haklidir, Ahmet abi, sen hayatta hic hata yapmadin mi ya-

Ama, senin bizi nasil korudugunu gördük, yoldasim,

Dostlar Biz 19 Ocak’i Berlinde böyle yasadik, siz neler yasadiniz görmek istiyoruz.

DurDe – Berlin